Merhaba Sevgili Ziyaretçiler
Bazen insan, kendi hayatına bakmak yerine başkalarının hayatlarını izlemeye başlar. Birinin evini, diğerinin kariyerini, bir başkasının ilişkisini veya sahip olduğu imkânları görür ve farkında olmadan kendi yaşamını bunlarla karşılaştırır. Başlangıçta yalnızca merak gibi görünen bu alışkanlık, zamanla insanın mutluluğunu gölgeleyen bir yarışa dönüşebilir.
Peki, neden başkalarının sahip oldukları bizi bu kadar etkiler? Bir başkasının başarısı neden bazen kendi başarımızı küçültür? Herkesin farklı şartlarda yaşadığı bir dünyada, kendi hayatımızı başkalarının hayatıyla ölçmek ne kadar adildir?
Birinci Bölüm: Kıyaslama Alışkanlığı Nereden Gelir?
İnsan, çocukluk döneminden itibaren karşılaştırılmaya alışabilir. Kimin daha başarılı olduğu, kimin daha güzel konuştuğu, kimin daha iyi bir okulda okuduğu veya kimin daha çok takdir edildiği sık sık gündeme gelir. Zamanla kişi, kendi değerini başkalarından ne kadar farklı veya üstün olduğuna göre değerlendirmeyi öğrenebilir.
Yetişkinlikte ise bu karşılaştırmalar farklı biçimlerde devam eder. Bir arkadaşımızın terfi alması, yaşıtımızın evlenmesi, bir tanıdığımızın ev sahibi olması veya başka birinin tatile çıkması kendi hayatımızı sorgulamamıza neden olabilir.
Özellikle sosyal medya, bu alışkanlığı daha görünür hâle getirir. İnsanlar çoğu zaman hayatlarının en güzel anlarını, başarılarını ve mutlu görüntülerini paylaşır. Biz ise kendi hayatımızın bütün gerçekliğini, başkasının seçilmiş ve özenle sunulmuş anlarıyla karşılaştırırız.
Bir başkasının tatil fotoğrafını görürken kendi günlük sorumluluklarımızı, onun başarısını izlerken kendi mücadelelerimizi düşünürüz. Böylece aslında aynı koşullarda bulunmayan iki hayatı karşılaştırırız.
Oysa gördüğümüz şey, çoğu zaman bir insanın hayatının tamamı değil, göstermek istediği bölümüdür. Herkesin görünmeyen sorunları, ertelediği hayalleri ve kendi içinde verdiği mücadeleler vardır.
İkinci Bölüm: Başarı Algısı ve Sosyal Çevrenin Etkisi
Toplum, başarıyı çoğu zaman belirli ölçütlerle tanımlar. İyi bir meslek, yüksek gelir, güzel bir ev, evlilik, çocuk sahibi olmak veya belirli bir yaşa kadar belli hedeflere ulaşmak…
Bu beklentiler, insanın kendi hayatına ilişkin kararlarını da etkileyebilir. Kişi gerçekten istediği şeyleri düşünmek yerine, çevresinin başarılı kabul ettiği bir yaşamı elde etmeye çalışabilir.
Örneğin bir insan için huzurlu bir yaşam, sevdiği bir işle uğraşmak ve kendisine zaman ayırmak yeterliyken, başka biri için kariyer basamaklarını hızla çıkmak öncelikli olabilir. İki insanın mutluluk tanımı aynı olmak zorunda değildir.
Ancak çevremizdeki insanların seçimlerini kendi hayatımızın ölçüsü hâline getirdiğimizde, kendi önceliklerimizi unutabiliriz. Bir arkadaşımız evlendiğinde kendi yalnızlığımızı başarısızlık gibi görebilir, bir başkası yüksek gelir elde ettiğinde kendi kazancımızı yetersiz bulabiliriz.
Burada kendimize sormamız gereken önemli bir soru var: Gerçekten istediğimiz hayatı mı kurmaya çalışıyoruz, yoksa başkalarının takdir edeceği bir hayatı mı?
Çünkü başkalarının başarı ölçütlerine göre yaşamak, insanı hiç bitmeyen bir yarışın içine sokabilir. Bir hedefe ulaştığımızda bu kez başka birinin daha fazlasına sahip olduğunu görürüz. Böylece elde ettiklerimizin sevincini yaşayamadan yeni bir karşılaştırmanın içine gireriz.
Başarı, herkes için aynı anlama gelmez. Kimi için büyük bir kariyer, kimi için ailesiyle geçirdiği huzurlu bir akşam, kimi için yeniden ayağa kalkabilmek, kimi için de yıllardır ertelediği bir hayale adım atmaktır.
Önemli olan, kendi hayatımızın anlamını başkalarının beklentilerine göre belirlememektir.
Üçüncü Bölüm: Kendi Yolunda İlerlemeyi Öğrenmek
Kıyaslama alışkanlığından uzaklaşmak, başkalarının başarılarını görmezden gelmek veya onların mutluluğuna sevinmemek anlamına gelmez. Aksine, başkasının güzel bir şey yaşamasının bizim hayatımızdan bir şey eksiltmediğini anlayabilmektir.
Bir insanın başarılı olması, bizim başarısız olduğumuzu göstermez. Birinin evlenmesi, bizim hayatımızda bir şeylerin eksik olduğu anlamına gelmez. Bir başkasının daha fazla kazanması da kendi emeğimizin değersiz olduğu sonucunu doğurmaz.
Herkesin başlangıç noktası, imkânları, sorumlulukları ve yaşam koşulları farklıdır. Aynı yaşta olmak, aynı zamanda aynı yerde bulunmamız gerektiği anlamına gelmez.
Bu nedenle kendimizi başkalarıyla karşılaştırmak yerine, geçmişteki hâlimizle bugünkü hâlimiz arasındaki değişime bakabiliriz.
Daha önce yapamadığımız bir şeyi bugün başarabiliyor muyuz? Geçmişte bizi üzen olaylarla artık daha sağlıklı baş edebiliyor muyuz? Kendimizi daha iyi tanıyor, sınırlarımızı daha fazla koruyor muyuz?
Bunlar da en az maddi ve mesleki başarılar kadar değerlidir.
Ayrıca sosyal medyada geçirdiğimiz zamanı gözden geçirmek, sürekli kendimizi yetersiz hissettiren içeriklerden uzaklaşmak ve kendi hedeflerimizi yeniden belirlemek de faydalı olabilir.
Kendimize ait bir başarı tanımı oluşturduğumuzda, başkalarının hayatı üzerimizde eskisi kadar belirleyici olmaz. Çünkü artık neyin peşinden gittiğimizi ve neden istediğimizi daha iyi biliriz.
Sonuç: Herkesin Yolu Kendine
Hayat bir yarış değildir ve herkesin aynı zamanda aynı noktaya ulaşması gerekmez. Bazılarımız erken yaşta hedeflerine ulaşırken bazılarımız yolunu daha geç bulabilir. Kimi insan yeniden başlamak zorunda kalır, kimi ise yıllardır emek verdiği bir hayalin sonucunu bekler.
Bunların hiçbiri tek başına bir başarının veya başarısızlığın göstergesi değildir.
Başkalarının hayatına bakarak kendi hayatımızı eksik görmek yerine, sahip olduklarımızı fark etmeyi ve değiştirmek istediklerimiz için adım atmayı öğrenmeliyiz. Çünkü mutluluk, her zaman daha fazlasına sahip olmakta değil, kendi hayatımızla kurduğumuz ilişkinin niteliğinde de saklıdır.
Bir başkasının yolculuğunu izlerken kendi yolumuzu ihmal etmeyelim. Herkesin hikâyesi farklıdır ve bizim hikâyemizin de kendine özgü bir zamanı vardır.
Bir sonraki yazımızda, insanın sahip olduklarının değerini neden bazen ancak kaybettikten sonra anladığını, alışkanlıkların ve sürekli daha fazlasını istemenin mutluluk üzerindeki etkilerini konuşmak üzere…
Takipte kalın.
Ve unutmayın: Başkasının hayatındaki güzellik, sizin hayatınızdaki güzellikleri azaltmaz. Herkesin kendi zamanı, kendi mücadelesi ve kendi hikâyesi vardır. Başkalarının nereye ulaştığına bakarken kendi yolunuzda ilerlemeyi unutmayın.
